Sneeuwfit zutphen
 
  archief pagina basis
   
   
   
   
   
   
   
 
 
Verslag skireis naar Les Arcs – La Plagne
 
Een aantal leden van onze vereniging is weer mee geweest met de skireis die jaarlijks georganiseerd wordt. Deze keer ging de reis naar Les Arcs – La Plagne.
Het verzorgen van een reisverslag is volgens mij (Ad Vermeulen) een eer die voornamelijk ‘reis debutanten’ ten deel valt. Nou ik doe het graag. Het enige probleem is het snel van buiten leren van alle namen. Het verslag zal dus grotendeels anoniem zijn.
Lees hieronder een verslag:
Voorspoedige reis
Vrijdagmiddag 26 januari was het dan zover, met een vertraging van een half uur lieten we Zutphen achter ons. Door een zeer voorspoedige reis, met twee korte stops, arriveerden we uitzonderlijk vroeg in Vallandry. Het ontbijt stond voor ons klaar. Saillant detail vormde de vloer in de eetzaal: tapijt in grijstinten, voorstellende een laminaatmotief. Mijn bevattingsvermogen sloeg gelijk op tilt.
Op zondagochtend werden de ski’s voor het eerst ondergebonden. Het weer zat niet direct mee: lichte sneeuwval en een beperkt zicht. Gelukkig was het erg rustig op de verschillende pistes, dus geen enkele reden tot klagen.
Het eten valt niks tegen; het ontbijt is, gemeten naar Franse maatstaven, erg omvangrijk. In de eetzaal ontbreekt iedere vorm van geluiddemping, dus ’s ochtends en ’s avonds overheerst een behoorlijke kakofonie.
Op de maandag verslechtert het weer behoorlijk. Sneeuwval heeft plaatsgemaakt voor regen en al dat vocht kruipt overal in waar je het niet wilt hebben. Gelukkig zijn de weersvooruitzichten voor de komende dagen erg gunstig.
De dinsdag start voor ons allen wat vroeger dan verwacht. Het alarm ging vanaf kwart over zes een tweetal keren af. In beide gevallen was het de overbekende storm in het nog beter bekende glaasje water. Uw scribent had derhalve voldoende tijd zich uitgebreid te scheren. Voor het eerst hadden we te maken met zonovergoten pistes. Daarvan profiteerde een ieder deze dag.
Op woensdag is het al weer zo’n mooi weer, echt van dat reisgidsenweer. Met een klein groepje naar La Plagne geskied. Als iedereen dan zo lekker gaat skiën, krijg je natuurlijk gelijk de eerste ongelukjes vanwege valpartijen. Niets ernstigs, maar toch wel erg hinderlijk als je daardoor niet kunt skiën.
Op donderdag wederom met een klein groepje naar La Plagne geweest. Bij die gelegenheid is uw scribent behoorlijk stevig ten val gekomen. Die dag nog gewoon door geskied, maar de volgende dag moet er toch enige tol voor worden betaald. Zo zie je maar, ongelukken houden zich doorgaans schuil in kleine hoekjes. Dat het op de donderdag weer zo mooi weer was, ben ik haast vergeten te vermelden.
‘Wie schrijft blijft’, maar de verblijfsplaats van uw scribent was deze vrijdag in ieder geval niet op de piste. Noodgedwongen moest ik me aansluiten bij de 'kneuzenkaravaan'. Je merkt dan gelijk hoe saai het gemiddelde wintersportoord overdag is. Er valt geen klap te beleven. Bovendien is Vallandry wel tres, tres petit. ’s Avonds bij de gemeenschappelijke maaltijd maakten Wil en Maria bekend dat zij de organisatie van de skireis na vijf jaren wel aan anderen wilden overdoen. Bovendien zochten ze ook nog een vrijwilliger voor de organisatie van de reünie komende maand september. O ja, de skiomstandigheden op deze vrijdag waren alleszins acceptabel.
Op deze laatste dag is er toch iets heel moois te melden. Hannie, die op haar zeventigste is begonnen met de edele skisport, heeft vandaag door middel van een medaille vernomen dat zij voortaan bevoegd is de blauwe en rode pistes onveilig te maken. Je kunt zeggen wat je wilt, maar eens te meer blijkt dat de aanhouder wint. De dag wordt in stijl afgesloten met een gemeenschappelijke maaltijd in de plaatselijke pizzeria. En dan, hoppa, met z´n allen de bus in voor de thuisreis. We kunnen terugzien op een geslaagde week in de Franse Alpen.

Dit verslag is niet compleet zonder de fraaie dankbetuiging op rijm aan Wil en Maria, die de afgelopen vijf jaar de skireis hebben georganiseerd.

Lieve Wil en lieve Maria,

Het was me weer het weekje wel
Over heengaan niets te klagen want die reis ging razend snel.

Eenmaal hier was het wel wat wisselend, sneeuw, toen regen en eindelijk zon,
Les Arcs was heerlijk, werd geprezen, wat niet zo snel over La Plagne kon.

Woensdag was voor menigeen een dag met een gaatje, druk en op ’t end kapot,
We haalden net op tijd de Vanoise, resultaat: dikke knie en schouder en een pink op slot.

Maar het gebied hier is veelzijdig, er zijn veel kilometers afgelegd,
Dat we hier zijn is vooral door jullie en dat mag wel even gezegd.

Jullie, als organiserend paar, vanuit Zutphen en Portugal bij elkaar,
Van ons een eensgezinde klank, kleine woorden met een grote dank!