Sneeuwfit zutphen
 
  archief pagina basis
   
   
   
   
   
   
   
 
 
 

Beste sportvrienden,

Geheel onverwacht werd ik door een van onze mannelijke pr-commissieleden (ik noem geen namen) uitgenodigd om een bericht te schrijven voor onze site over de afsluiting bij Camping Braakhekke. Zoiets is natuurlijk een hele eer! En op mijn vraag hoeveel woorden ik mocht gebruiken antwoordde hij dat er geen beperkingen waren, mooi!
Welnu, dan ook maar gelijk de pen ter hand genomen en niet getreuzeld omdat op onze (gemiddelde) leeftijd de herinneringen al wat sneller beginnen te vervagen (dat geldt in ieder geval voor mij, u hoeft zich dus beslist niet aangesproken te voelen).

Het parkeerterrein waar Harry iedereen inwuifde, was bezaaid met het goede der aarde. Achtergelaten door vaarzen die zich even daarvoor nog tegoed hadden gedaan aan het lekkere malse Achterhoekse gras. Hierdoor begon de training eigenlijk al gelijk bij het uitstappen uit onze koetsjes. Hinkstapspringend door het weiland om de koeienvlaaien (veelal vers) te ontwijken. Goed gedaan organisatie, je merkt toch direct dat alles in stelling wordt gebracht om ons fit en lenig te houden. Wat dat betreft waren de leden die met de fiets waren gekomen eigenlijk al direct in het voordeel. Gelukkig of helaas (wat uw voorkeur heeft) waren dat er twee.

Voordat we überhaupt op pad gingen, hadden enkele leden al een blik in de stijlvolle boerderijwinkel geworpen waar uw schrijver dezes helaas geen tijd voor kon vinden. De start van de training vanaf het terrein van Camping Braakhekke leek heel gebruikelijk. Echter, om u en mij zoveel mogelijk te verwarren, waren de groepen van Marijke en Harry samengevoegd. Hetzelfde was gedaan met de groepen van Petra en Bianca. De vermoedelijke verwarring waar de organisatie wellicht op had gehoopt bleef gelukkig uit. Langs de route waren enkele passanten ingezet om onze moraal te breken. Één noemenswaard treffen was dat met een echtpaar, dat kakelde dat het allemaal niet uitmaakte of we wel of niet sporten. We zouden volgens deze (ingehuurde?) zieners hoe dan ook stram en stijf worden. Waar haalden zij die kennis vandaan, terwijl wij dartel en jeugdig over de Harfsense paden zweefden. Gelukkig bracht ook dat ons niet uit balans. Evenmin als de oefening die erop volgde, waarbij we schouder aan schouder stonden om het beste uit onze benen te halen.

De droge sloot in het parcours was voor de groep van Harry en Marijke een speelveld waar de deelnemers (schijnbaar) moeiteloos doorheen stoven. Voor de groep van Petra en Bianca had de organisatie het fysieke kunnen van haar deelnemers vermoedelijk overschat. Daardoor moesten de mannelijke deelnemers van deze groepen het onderste uit hun kannen halen om iedereen veilig over deze droge sloot te krijgen. Een waardige prestatie dunkt mij! Duidelijk mannen met een VOC-mentaliteit waar de deelnemers van de groep Harry/Marijke nog iets van kunnen leren. Dus heren.....!

En dan die mevrouw op nummer 21 (huis met oprijlaan), die spontaan meedeed en zó hartelijk lachte en ons verbeterde toen we het over de Zessprong hadden. Typisch een potentieel lid die met haar 21 lentes een welkome aanvulling zou zijn om de gemiddelde leeftijd wat omlaag te brengen. Sla uw slag zou ik zeggen en pluk de aardbeitjes zolang ze nog fris en fruitig zijn, há!

Het graf van verzetsstrijders Christine van Heesch en Ynze Dikkerboom was natuurlijk indrukwekkend. Daar zijn alleen woorden voor als "Oorlog is waanzin!"

Na de inspanning de ontspanning met koffie/thee en krentenwegge. Het was allemaal lekker en goed verzorgd, typisch Sneeuwfit Zutphen e.o.

Ik kom nog eens terug bij deze enthousiaste club......

Uw reporter, Albert Wieken