Sneeuwfit zutphen
 
  archief pagina basis
   
   
   
   
   
   
   
 
 
Verslag van de skireis januari 2016
 

Dit jaar ging de reis naar Brides Les Bains/Frankrijk gelegen in Les Trois Vallées op een hoogte van 680 meter. De meeste van onze groep waren daar al eerder geweest. Voor mij (John) was dat de eerste keer. Vrijdag de 15e vertrokken we met 26 personen omstreeks 17.00 uur vanuit Zutphen bij Mac Donalds naar Eindhoven waar we Aad en nog twee andere reizigers oppikten. In de groep waren vijf nieuwkomers Ger, Marijke, Alie, Mieke en Obe.

De reis en het hotel                                                                                         
Onderweg naar onze bestemming kregen we van de chauffeur te horen dat we niet via Luik konden vanwege gladheid in de Ardennen, zodat we via Namen om moesten rijden. De reis ging verder zonder problemen. Op zaterdagochtend kwamen we tegen 9.00 uur bij ons hotel aan. Na het inchecken konden we gelijk naar onze kamers. De kamers waren niet bijzonder groot, sommigen hadden een ligbad anderen een douche. Gelukkig konden we gebruik maken van de sauna, haman en bubbelbad, waarvan sommigen zeer fanatiek gebruik maakten.

Het dorp verkennen                                                                                                
Na de middag gingen we met z’n allen naar het dorp om wat te drinken en anderen om ski’s en schoenen te regelen. Daarna zijn we naar de gondel gegaan, waar we tot de conclusie kwamen dat het toch wel een eind lopen was van het hotel tot aan de gondel. Ter plekke hebben we een ski lock voor de hele week gehuurd.

De eerste ski dag                                                                                                     
De volgende dag, na het ontbijt zijn we naar de gondel gelopen waar we na zeker een half uur boven aankwamen. Vandaar uit moesten we nog ongeveer 300 meter klunen om bij de liften en gondels te komen die ons weer verder omhoog brachten. Dat was dus een minnetje. Het weer boven was wat bewolkt met een flauw zonnetje en het zicht was goed. We verdeelden ons in drie groepen. De ene groep bleef zo’n beetje rond Meribel, anderen gingen wat hoger richting Les Menuires. Rond 16.00 uur waren de meeste weer beneden, waar we elkaar ontmoetten bij de eerste de beste kroeg voor de après ski voor de Happy Hours.

Maandag was het ongeveer hetzelfde weer als de dag ervoor, wat bewolkt, een zonnetje met schitterende pistes, zeker als je wat hoger ging. Er waren drie groepen, te weten de groep van Ton en Obe ongeveer 6 tot 8 personen die van Janny en Martha en de groep Rinus van ongeveer 9 personen of te wel de snelle groep. De groep Rinus ging al snel richting Val Thorens en omgeving met mooie sneeuw en prachtige vergezichten. De pistes waren blauw en rood gemarkeerd en best wel pittig met af en toe wat ijzige stukken. Aan het eind van de middag gingen we, behalve Rinus want die moest de sauna vast inspecteren, naar onze stamkroeg met lekkere harde muziek, waarop Arnold aan de barmedewerkster vroeg of ze ook Mozart wilde opzetten. Dat deed ze uiteraard niet maar wel een paar tandjes lager.

Dinsdag was, zover ik het me kan herinneren, de minste dag. Met bewolking, lichte sneeuwval en slecht zicht, iedereen heeft zich er toch doorheen geworsteld.

Vanaf woensdag kwam de zon door en die is niet meer weg geweest. Ik wilde het wat rustig aan doen en heb een groepje geformeerd met Arnold, Cees en voor mij de grote onbekende Cor. Zoals de meeste wel zullen weten vier mannen met sterke verhalen. We hebben de hele dag rustig aangedaan met lange koffiepauzes en middaglunches en genieten van de zon en drankjes op de terrassen en natuurlijk voor de drie anderen mooie sterke verhalen van eerdere skivakanties.

Donderdag zijn we met z’n vieren richting Courchevel geskied, de Fransen zeggen wel het St. Tropez van Les Trois Vallées. Volgens mij zijn ze dan nog nooit in St. Tropez geweest, het heeft tenminste op mij geen indruk gemaakt. We hadden in ieder geval een heerlijke dag met als hoogtepunt Café aux Lait voor maar drie euro, als je weet dat deze normaal vijf á zes euro op de pistes kost. Deze dag deed Mieke het rustig aan door een blessure. Nico daarentegen wilde het 's middags rustiger aan doen. Beide groepen kwamen elkaar bij toeval tegen op hetzelfde terras. Zodoende deden ze aan partnerruil. Mieke en Nico ruilden van groep. Dat is het voordeel van een vakantie waarbij je je bij een groep kan aansluiten waarbij je je op die dag lekker voelt.

Vrijdag heeft de groep zich weer gesplist en heb ik me met Cor bij de groep Rinus aangesloten waar we een super dag hadden. Cor heeft zich die dag keurig gedragen en is geen een keer voor uit gesneld. We gingen vanuit Meribel richting St. Martin, vandaar uit richting Les Menuires en Val Thorens met als hoogtepunt de grote gondel naar Cime Caron op een hoogte van 3200 meter. Op een van onze tochten werd Jannie Willemsen nog onderuit geskied door een Engelsman, zocht zeker verkering, bood duizend maal z’n excuses aan en hielp zoals een Engelsman betaamd haar weer op de been.

Zaterdag de laatste dag gingen er nog een aantal skiën, die een zevendaagse skipas hadden. Ik ben die dag met mijn biljartmaat en anderen van de groep Ton een paar afdalingen in de omgeving Meribel Mottaret gaan maken. Om zes uur hadden we nog het laatste avondmaal, waarop de bus ons om negen uur oppikte richting Nederland.

Al met al was het een super week met mooi weer, volop sneeuw, prachtige pistes en gezellige mensen.
Tot op de reünie, zondag 4 september.
Voor wie het leuk lijkt in 2017 mee te gaan, wellicht een mogelijkheid om deelnemers te leren kennen.

Volgend jaar half januari gaan we naar een plaats aan de Sella Ronde in Italië.