Sneeuwfit zutphen
 
   
  archief pagina basis
   
  Portes du Soleil
   
   
   
   
 
 
 

Skireis Portes du Soleil 16 t/m 25 januari 2015

Dit jaar hadden we een skireis geboekt naar Avoriaz en we wilden in het gehucht Les Prodains overnachten.
In 2000 en 2001 waren we daar ook met de skivereniging van Zutphen en we wisten dat je dan naar het hotel kon skiën en dat het hotel vlak bij de lift lag.
We boekten de reis via Sunweb en kozen voor Hotel Les Prodains, omdat dit goed aangeschreven stond, terwijl Sunweb dit niet eens op zijn site had staan. Toch zijn we met Sunweb in overleg gegaan met een verzoek om dit hotel te boeken. Dit hotel stond bekend om zijn goede keuken. Nou dat bleek wel. We noemden het uiteindelijk een culinaire skivakantie.

Vrijdag eind van de middag rond 16 uur zijn met 17 man op reis gegaan. Dat was net één te weinig om in Zutphen opgehaald te worden. Daarom hebben we zelf Taxi Berkhout geregeld om ons naar Wegrestaurant De Lucht op de A2 te laten brengen. En zondagochtend een week later zouden we daar weer opgehaald worden. We gingen met een grote bus, waar we met al onze bagage goed in pasten.
Er waren drie nieuwkomers in onze groep. Monique die als partner van Hennie onze groep al meer dan een jaar kende. Maar Ellen en Gonnie waren voor ons allemaal onbekend. Voor hen even wennen in een groep waar iedereen elkaar al kende. Maar al spoedig voelden ze zich goed opgenomen.

Zaterdagochtend kwamen we tegen 9 uur aan in ons hotel. Vlak voor aankomst was het onrustig achter in de bus. Janny had haar bril half slapend af gedaan. Deze was tussen twee stoelen terecht gekomen. Maar voor we dat wisten is de hele vloer afgekropen.
De chauffeurs wilden ons aanvankelijk al bij Morzine uit de bus zetten. Maar daar stak Rinus meteen een stokje voor. De chauffeurs wisten niet goed waar Les Prodains lag. Nou Rinus wel. Rond twee uur zouden we onze kamers op kunnen. De kamers waren niet bijzonder groot, maar nogmaals de keuken maakte alles goed. Het eten zag er zo goed uit dat er regelmatig foto’s van gemaakt werden om naar huis te sturen.

Zondag zijn we met zijn allen naar Les Gets geskied. Weg van alle drukte. Er waren veel weekendtoeristen en het weer was goed. De zon scheen volop. Na de koffiepauze hebben we ons in drie groepen gesplitst. Hoewel eigenlijk twee groepen, maar de grootste groep raakte een deel spoedig kwijt, zodat er toch nog een natuurlijke splitsing ontstond.

Maandag sneeuwde het lichtjes, maar er kon toch goed in geskied worden. We hadden ons in drie groepen verdeeld. Eén groep ging meteen op pad naar Châtel, de anderen wilden wel in de buurt van Avoriaz blijven voor het geval het sneeuwen erger zou worden. Ria had deze dag een harde ‘sorrydate’ met een andere skiër.
Uiteindelijk stopten we bij toeval allemaal niet al te laat. Een groep van ons zag Ellen afgevoerd worden met de ambulance. De anderen kwamen net aan toen de ambulance weg was. Zondag was Ellen bij een val al haar telefoon verloren. Maandag is ze met Gonnie op zoek gegaan naar een goedkope telefoon met een simkaart om toch bereikbaar te zijn. Dat is niet gelukt. Toen ’s middags toch maar skiën met Gonnie. Meteen bij de eerste afdeling ging het mis. Ze viel en – naar later bleek – verzwikte haar enkel. Met de banaan is ze naar beneden gebracht en met de ambulance naar de dokterspost vervoerd. Het duurde lang eer ze samen weer terugkwamen in het hotel. Ellen had een brace om haar enkel gekregen. Hoeveel pech kun je hebben. Maar de hele week was Ellen ons zonnetje in huis. Chapeau om zo optimistisch te zijn bij zoveel pech.

Dinsdag sneeuwde het volop. Voor mezelf is harde sneeuw een reden om niet te gaan skiën.
Maar er kwam nog een reden bij. In de loop van de nacht bleek ik buikgriep gekregen te hebben. Ik dacht dat ik de enige was, maar bij het ontbijt bleken er wel vijf ziek te zijn. Ook een deel van het hotelpersoneel was ziek. In de loop van de week hebben we bijna allemaal een beurt gehad. Er moest een virus geweest zijn, waardoor de een na de ander gedurende 24 uur ziek was. Daarna was alles weer goed. Fijn om te weten als je je ook ziek voelde worden.
Tijdens het avondeten was het wegens ziekte een ware afvalrace. We begonnen al met minder mensen en na elk gerecht vertrok er weer iemand naar zijn kamer. Uiteindelijk bleven we maar met 10 man over.

Woensdag was de zon weer gekomen. De eersten die ziek waren geweest verschenen heel monter aan het ontbijt. Totdat een ervan het opbeurende compliment kreeg, dat zijn buik nu veel minder strak stond.
Deze dag hebben we koffie gedronken bij een tent waar een andere groep maandag ook geweest was. Dit moesten we echt zien. De weg naar het toilet was een bijzonderheid. Het restaurant leek wel een museum. Allerlei oude attributen waren er tentoongesteld.
Doordat er nu steeds een aantal ziek waren skieden we maar met twee groepen.
Aan het eind van elke dag zocht een groot aantal van ons de sauna en het bubbelbad op, die van 17 tot 19 uur gratis beschikbaar waren. Dat was heerlijk steeds na het skiën.

Donderdag wilden we met 7 man wel een keer een grote ronde maken. Van Avoriaz via Zwitserland naar Châtel en zo weer door naar Avoriaz. Dat betekende twee niet al te lange pauzes. Maar uiteindelijk waren we ruim op tijd weer terug.
Arnold, Cees en John hebben vanaf donderdag met elkaar geskied, omdat ze de groepen niet te groot wilden laten zijn en omdat ze een paar gemeenschappelijke interesses hadden. Veel koffie drinken en van de zon genieten.

Vrijdag was de laatste volledige skidag. Deze dag was het bewolkt en de zon deed zijn uiterste best daar doorheen te komen. Dat leverde deze dag een prachtig natuurverschijnsel op: een halo. Om de zon was een donker vlak te zien en daarom heen een volledige ronde regenboog. Daar omheen weer een donker vlak en weer een bijna ronde regenboog. Het was voor velen genieten om dat te zien. Het bleef heel lang zichtbaar.
Aan het eind van de dag kwam de mist goed opzetten. Om 17 uur was het dal in een dichte mist verzeild geraakt.

Zaterdag was het voor bijna iedereen nog een skidag tot ongeveer 14 uur. Daarna was het omkleden, douchen in de ‘SPA’. Nog even een paar inkopen doen in Morzine, waar je eenvoudig met de bus heen kon. Om half 6 hadden we nog een gezamenlijke maaltijd in het hotel en om 20 uur vertrokken we weer richting Nederland.

Het was een heerlijke vakantie. Het weer was prima, de sneeuw was redelijk, de pistes meestal glad met af en toe ijsplaten.